ul. Wieniawska 6/47
20-071 Lublin
E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Tel. +48 794 024 274

Informacje dla Klienta

Czym różni się kancelaria radcy prawnego od biura doradztwa prawnego?

Kancelarię radcy prawnego może założyć tylko osoba, która uzyskała tytuł zawodowy radcy prawnego, a więc ukończyła studia prawnicze, a następnie aplikację oraz zdała egzamin państwowy. Wobec tego dysponuje ona wymaganą wiedzą i umiejętnościami nabytymi przez wiele lat kształcenia i praktyki. Dzięki temu jest w stanie profesjonalnie podejść do powierzonych jej spraw. Obowiązuje ją ustawa o radcach prawnych, musi przestrzegać kodeksu etyki zawodowej, a także tajemnicy zawodowej. Jest członkiem samorządu radców prawnych, podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej. Może reprezentować swoich klientów przed wszystkimi sądami, organami administracji publicznej we wszystkich sprawach cywilnych, administracyjnych i karnych.

Biuro doradztwa prawnego może założyć każdy i nie jest do tego wymagane żadne wykształcenie, tym bardziej prawnicze. Osoby, które tam pracują nie są zrzeszone w żadnych samorządach prawniczych, nie obowiązuje ich jakikolwiek kodeks etyki, tajemnica zawodowa. Nie posiadają obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej. Nie są to profesjonaliści, o których stanowi ustawa o radcach prawnych.

Dlaczego więc mając na uwadze powyższe takie biura istnieją? Jest wolny rynek i każdy sam podejmuje decyzję, czy chce powierzyć często ważne dla siebie sprawy profesjonalistom, co czyni takie rozwiązanie droższym, czy woli wziąć pod uwagę tylko aspekt cenowy.

 

W Internecie można znaleźć wiele porad prawnych, wzorów umów. Dlaczego lepiej jest, aby profesjonalista, jakim jest radca prawny udzielił porady, sporządził umowę?

Internet to źródło wielu informacji - zarówno tych dobrych jak i złych. Dotyczy to także porad z zakresu prawa. Niewątpliwie problemy prawne nie są czymś błahym, a więc najlepiej powierzać je osobom, które na co dzień je rozwiązują, dysponują odpowiednią ku temu wiedzą i doświadczeniem. Zwykle w Internecie możemy znaleźć odpowiedzi w sprawach jedynie podobnych do naszych. Każda sprawa dotyczy konkretnego podmiotu, w określonym stanie faktycznym i prawnym. Porada udzielona bezpośrednio klientowi jest dostosowana do jego sytuacji, a nie stanu hipotetycznego. Tak samo jest ze wzorami umów – każda powinna być dostosowana do potrzeb Klienta, odpowiedniego stanu faktycznego, prawnego. Dzięki sporządzeniu umowy przez radcę prawnego jest pewność, że została ona przygotowana w sposób rzetelny i zgodny z prawem, a także zabezpiecza w sposób należyty interes klienta.

 

Jakie sprawy wchodzą w zakres prawa cywilnego?

Prawo cywilne jest jedną z najbardziej rozbudowanych gałęzi prawa. W jej skład wchodzą różne działy prawa, m. in. prawo rzeczowe, prawo zobowiązań, prawo spadkowe i prawo rodzinne. Każdy z tych działów zawiera uregulowania dotyczące kwestii, którymi się zajmuje i tak:

  • prawo rzeczowe dotyczy rzeczy, reguluje powstanie, treść, zmianę, ustanie prawa własności i innych praw do rzeczy (np. użytkowania wieczystego, użytkowania, służebności);
  • prawo zobowiązań reguluje formy wymiany dóbr i usług o wartości majątkowej (np. umowy o dzieło, umowy o roboty budowlane, umowy zlecenie, umowa sprzedaży, najem, dzierżawę, użyczenie);
  • prawo spadkowe normuje skutki prawne śmierci człowieka jako podmiotu praw i obowiązków majątkowych, czyli dotyczy kwestii majątkowych po śmierci ich właściciela;
  • prawo rodzinne zajmuje się stosunkami prawnymi, jakie rodzi za sobą istnienie i funkcjonowanie rodziny, jej stosunków wewnętrznych i zewnętrznych, sprawami majątkowymi i niemajątkowymi (np. zawarciem małżeństwa, możliwością jego unieważnienia, ustrojami majątkowymi małżonków, rozwodem, separacją, sprawami dotyczącymi macierzyństwa i ojcostwa, władzą rodzicielską, alimentami, opieką i kuratelą);

 

Co należy rozumieć przez to, że nieznajomość prawa szkodzi?

W prawie mamy do czynienia z różnymi tzw. domniemaniami. Jednym z nich jest domniemanie, iż każdy prawidłowo ogłoszony akt normatywny, taki jak np. ustawa, jest znany każdemu obywatelowi i na jego podstawie można względem innych wywodzić skutki prawne. Ponieważ akty normatywne są ogłaszane w ogólnodostępnym, bezpłatnym Dzienniku Urzędowym, Monitorze Polskim bądź innych tzw. publikatorach, każdy ma możliwość ich przeczytania. W związku z tym nie można powoływać się na to, że nie wiedzieliśmy o jego istnieniu i dlatego go nie przestrzegaliśmy.